‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪คุณยังให้คนตามดูแองเจลิก้า ‪และยังคงทำต่อไป
‪แม้แต่หลังรู้เรื่องนอกใจแล้ว
‪ทำไม
‪(สิบเดือนก่อนหน้า)
‪นอกใจมันก็เรื่องหนึ่ง ‪เคลาดิโอ้นอกใจฉันไปหาใครเป็นอีกเรื่อง
‪ฉันอยากรู้ว่าแองเจลิก้า เพโทรนี่เป็นใคร
‪แล้วรู้ไหม
‪ฉันคิดว่าสามีคุณเป็นคนกดดันให้เธอทำ ‪อย่างที่ทำลงไป
‪แต่แล้วแองเจลิก้าก็เข้าใจว่าเคลาดิโอ้ ‪เป็นคนยังไง และพยายามหนี
‪แต่มีคนขวางเธอไว้
‪แน่นอนว่าไม่ใช่คุณนายโมนาโค
‪คนที่ปล่อยให้เหยื่อถูกตามอยู่สองเดือน
‪ตามที่อยู่ในบันทึกการสืบสวนของบริษัทที่เธอจ้าง
‪โดยไม่รู้ว่าแองเจลิก้าไปเกี่ยวข้อง ‪กับบริการเพื่อนเที่ยวกับสามีเธอ
‪หรือว่าคุณรู้
‪คุณพยายามยั่วให้มีแรงจูงใจ ‪แต่ภาพพวกนี้แสดงให้เห็น
‪เด็กสาวคนหนึ่งที่ออกไปกับชายอีกคน ‪เช่นเดียวกับเคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่
‪เห็นชัดว่าเคลาดิโอ้เก่ง
‪เขาไม่เคยโผล่มาตอนเธออยู่กับลูกค้าคนอื่น
‪ถ้ารู้ฉันคงแจ้งความจับแล้วทิ้งเขาไปแล้วล่ะ
‪แต่ที่ฉันได้เข้าใจ ‪คือแองเจลิก้า เพโทรนี่เป็นใคร
‪ฉันเลยเลิกห่วง
‪หมายความว่ายังไง
‪ว่าไม่นานพวกผู้ชายก็จะเบื่ออีตัว
‪คุณกำลังพูดถึงเด็กอายุ 17 นะ
‪ฉันเรียกสิ่งต่างๆ ด้วยชื่อ
‪ดูภาพนี้สิ
‪เธอเป็นอีตัว
‪(อาญาพิพากษา)
‪- อย่างน้อยก็ช่วยขยับหน่อยได้ไหม ‪- ได้
‪แต่ว่าใครเป็นคนทำนะ
‪ไม่มีใคร
‪- ผมจะโทรหาผู้อำนวยการ ‪- ไม่
‪ทำไมล่ะ
‪มันจะยิ่งแย่
‪ที่นี่ฉันไม่มีใครเลย
‪ฉันรับไม่ไหวแล้ว
‪ผมรู้
‪ฉันเกรงว่าฉันจะไม่...
‪ฉันนอนไม่หลับอีกต่อไปแล้ว
‪- ฟังนะ ‪- มันเหมือนนรก
‪ผมอาจจะเจอชายที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ‪กับการฆาตกรรม
‪ใคร
‪เดอแกรนดิสกับผมกำลังเกาะติดรอเปิดโปงเขา ‪ผมไม่อยากให้คุณหวังเก้อ
‪แต่ก็มีโอกาส
‪นั่นเธอเหรอ
‪นั่นไม่ใช่สามีเธอด้วย
‪เห็นได้ชัดว่าเอเลน่า กูเอร์ร่า ‪ก็มีความลับเหมือนกัน
‪คุณรู้ไหมว่าในเมืองแบบนี้ คนเราเสียชื่อเสียง ‪ได้ง่ายแค่ไหน
‪อยากใช้ภาพพวกนี้เหรอ
‪ถ้ามันช่วยให้คุณออกไปจากที่นี่ได้ ใช่
‪อันเดรโอลีไม่เคยทำให้ฉันเชื่อได้
‪ฉันอยากพิสูจน์ว่าเขาทุจริต
‪พยายามให้เขาระบาย ‪ฉันอยากดูว่าเขาจะสารภาพอะไรไหม
‪เขาอยากพูดมาก
‪ฉันพึ่งคุณได้ไหม
‪แน่นอน
‪ขอบคุณค่ะ
‪เขามาหาคุณหรือคุณไปหาเขา
‪- ว่าไงนะ ‪- บาโรน เขาสัญญาอะไรกับคุณ
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณหมายความว่ายังไง
‪คุณชอบทำท่าแบบนี้เวลาไม่สบายใจ
‪ฉันรู้จักคุณมาสักพักแล้ว
‪ฉันนึกว่าตัวเองรู้จักคุณ
‪ฉันบอกแค่เรื่องจริง
‪อันเดรโอลีมาสารภาพว่า ‪เขาเก็บก้นบุหรี่ผิดวิธี
‪เขาสัญญาจะให้อะไรตอบแทนคุณเนี่ย
‪เอเลน่า...
‪- ฉันขอย้าย ‪- เยี่ยม
‪คุณเคยทำผิดพลาดไหม
‪เพื่อช่วยคนที่คุณรัก
‪(ภาพที่ถูกขโมยของอัยการ)
‪ไม่รู้ผมเปิดทิ้งเอาไว้ทำไม
‪ผมอาจจะชอบทำร้ายตัวเอง ไม่รู้สิ
‪พูดมา
‪พูดมาสิ เอเลน่า คราวนี้คุณปิดปากเงียบไม่ได้นะ
‪ฉันอายุ 18 ตอนตั้งท้อง
‪ฉันโดดเดี่ยวและรู้สึกว่าไม่พร้อม ‪ฉันเลยยกลูกให้คนอื่น
‪- คุณพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ‪- เขาเป็นพ่อเด็ก
‪เธอชื่อแองเจลิก้า
‪เด็กผู้หญิงที่ฉันทิ้งไป
‪เธอคือเด็กสาวในคดี
‪- ฉันไม่พร้อมจะคุยกับคุณเรื่องนี้ ‪- อย่ามาแตะตัวผม
‪จิโอวานนี่ ขอร้องล่ะ
‪รอเดี๋ยว
‪เดี๋ยว ขอร้อง อย่าเพิ่งไป มาคุยกันก่อน
‪ผมไม่รู้คุณเป็นใคร
‪คุณเป็นใครกันเนี่ย
‪รับเถอะ
‪(เห็นภาพแล้ว คุณเป็นยังไงบ้าง ‪อยากคุยไหม)
‪ไหนบอกว่าไม่มีใครรู้ไง!
‪- ไม่มีใครรู้ ‪- แล้วพวกนั้นโทรหาแกทำไม
‪- ไม่รู้ อาจจะแค่ล้อเล่น ‪- ล้อเล่นเหรอ ปัญญาอ่อนไปแล้วเหรอ
‪เธอทำกับเขาเหมือนเป็นพวกขี้แพ้เสมอ
‪และเขาก็เหมือนเด็กๆ จะเข้าห้องและปิดประตู
‪นึกแล้วเชียวว่าต้องโดนจับได้ ไอ้งั่ง!
‪- ผมไม่ได้งั่ง ‪- ไอ้งั่ง
‪- ใช่ลูกค้าแองเจลิก้าไหม ‪- เดี๋ยว
‪- แกไปทำอะไรมา เอาไปอวดเหรอ ‪- เปล่า
‪แกพูดว่ายังไง แกตามนังเด็กโง่นั่นตลอด
‪- แองเจลิก้า ‪- ผมไม่ได้บอกใครเลย
‪ตอนนี้มีเรื่องขึ้นศาล ‪แล้วยังลูกสาวของโมนาโคอีก
‪- ถ้ามีใครรู้เข้าว่าแกเป็น... ‪- พอได้แล้ว หุบปากที!
‪เสียงกระแทกประตูปิด
‪ปิดได้แล้ว ตรงนั้นคือส่วนสำคัญ
‪- แสดงว่าเขาเป็นลูกค้า ‪- ก็เป็นไปได้
‪- เขาตามแองเจลิก้าตลอด ‪- และเขาทำบางอย่าง
‪เขาอาจเป็นคนฆ่า
‪ฟังต่อไปดีกว่า บางทีเราอาจจะแน่ใจได้
‪อัยการต้องการความแน่ใจ
‪ผมจะค่อยๆ บ่มเพาะข้อสงสัยอย่างมีเหตุผล ‪แล้วลินดาก็จะเป็นอิสระ
‪ผมไม่มีเวลาแล้ว
‪ต้องหาทางเอาตัวโทเมมาขึ้นศาล
‪รุจเจโร่ เราใช้เจ้านี่ในศาลไม่ได้
‪ผมจะจัดการเอง
‪ส่งให้ผมแล้วกัน
‪ครั้งหน้าที่พวกเขาขออะไรคุณมา แจ้งผมด้วย
‪จำไว้ว่าคุณทำงานให้ผม ไม่ใช่โมนาโค
‪แต่คุณเอาภาพพวกนั้นไปเผยแพร่
‪ใช่
‪ฉันนึกว่าจะหัวใจวายแล้ว
‪หัวใจคุณปกติดี ทานยาแก้เครียดพวกนี้
‪มันจะช่วยให้คุณนอนหลับได้
‪ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪พยายามพักให้มากที่สุด
‪ทำทุกอย่างในจังหวะปกติ ‪และอย่าคิดอะไรหมกมุ่นไป
‪พยายามหาเรื่องเบี่ยงเบนความสนใจ ‪อยู่กับครอบครัว
‪แองเจลิก้า
‪สาม สอง หนี่ง...
‪เลี่ยงสถานการณ์ตึงเครียด
‪คุณอัยการ ‪มีความเห็นอะไรเรื่องภาพพวกนั้นไหมครับ
‪- คุณจะแจ้งความหรือเปล่า ‪- จะเอาผิดไหม
‪ขอความเห็นหน่อยค่ะ
‪คุณทำงานอะไรคะ
‪ฉันเป็นอัยการ
‪ศาลขอเริ่มการพิจารณาคดี
‪(วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ‪การพิจารณาคดีครั้งที่แปด)
‪การประเมินพยานของอัยการเสร็จสิ้น
‪มาว่ากันต่อที่รายการคำให้การ ‪ของทนายฝ่ายจำเลย
‪ทนายบาโรน ว่าไป
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪พวกเขาต้องลืมเรื่องลินดา ‪และหันไปสนใจแองเจลิก้า
‪การโทษเหยื่อไม่ใช่ความคิดที่ดี
‪เพโทรนี่อาจเป็นโสเภณี ‪แต่พอตายคุณจะกลายเป็นนักบุญ
‪แกพูดว่ายังไง แกตามนังเด็กโง่นั่นตลอด
‪ผมไม่ได้บอกใครเลย
‪ตอนนี้มีเรื่องขึ้นศาล ‪แล้วยังลูกสาวของโมนาโคอีก
‪- ถ้ามีใครรู้เข้าว่าแกเป็น... ‪- พอได้แล้ว หุบปากที!
‪รายชื่อของเราสั้นกว่าของอัยการ
‪เพราะเราพูดมาตั้งแต่แรก และผมขอพูดอีกครั้ง
‪การสืบสวนนี่เป็นไปในทิศทางที่ผิด
‪พวกเขาต้องส่องไฟไปที่ด้านมืดของชีวิตเหยื่อ
‪ยังเด็กเกินไป ถูกฆ่าอย่างไร้ความปรานี ‪นั่นไม่ต้องสงสัย
‪ถึงจะมีทุกอย่าง นอกจากความบริสุทธิ์
‪โทเมอยู่ที่นั่นในคืนฆาตกรรม
‪และเทปที่แอบดักฟังก็สื่อว่าเขาเกี่ยวข้อง
‪คุณจะเอาเขามาขึ้นศาลได้ยังไง
‪ผมขอเบิกตัวพยาน มิเคล่า แดปปอร์โต้
‪- คุณแดปปอร์โต้ อรุณสวัสดิ์ครับ ‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪เชิญนั่ง
‪คุณแดปปอร์โต้เป็นพยานคนแรกในรายชื่อของเรา
‪และจะช่วยทำให้เราเห็นภาพความจริง ‪เกี่ยวกับแองเจลิก้า
‪ท่านครับ ประเด็นที่เราต้องการพิสูจน์ ‪นั้นเรียบง่าย
‪มิเคล่า ภาพพวกนี้ทำให้คุณรู้สึกยังไง
‪- ไม่สบายใจค่ะ ‪- ใช่แล้วค่ะท่าน
‪ฉันเชื่อว่าพยานไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกแบบนี้
‪เอาภาพออกไปทีได้ไหม
‪คุณทนาย คุณและคุณนายเพโทรนี่ ‪อยู่ในศาลด้วยนะคะ
‪ใช่ครับท่าน ผมต้องขอโทษ ‪เมาริซิโอ้และเปาล่า เพโทรนี่ด้วย
‪ผมขอโทษที่ทำให้พวกเขาไม่สบายใจ ‪เช่นเดียวกับทุกคนในห้องนี้วันนี้
‪แต่ผมต้องทำ
‪ผมต้องทำเพื่อความยุติธรรม
‪เพราะผมต้องทำให้เห็นชัดเจน
‪ว่าองค์ประกอบทางอารมณ์ ‪ส่งผลกับการตัดสินใจ
‪เราจะไม่สงสารเหยื่ออายุน้อย ‪ที่ตกอยู่ในสภาพนี้ได้ยังไง
‪จะไม่รู้สึกกระหายอยากได้ตัวคนทำผิดได้ยังไง
‪หาคนมาลงโทษ
‪หาคนให้เราระบายความโกรธ ‪ในเมื่อเราต้องเห็นผล
‪ของความรุนแรงอย่างไร้อำนาจจะช่วย
‪ในการไต่สวนนี้ ‪การกระทำของพยานกับเหยื่อมันเกี่ยวข้องกันยัง
‪มันเกี่ยวถ้านิสัยของเธอทำให้ตัวเธอ ‪ตกอยู่ในความเสี่ยง
‪- หมายความว่าเธอสมควรโดนแล้วเหรอ ‪- เปล่า ผมแค่พยายามเข้าใจ
‪โดยไม่มีการหลอกลวง ว่าใครฆ่าเหยื่อ
‪ผมขอพูดต่อได้ไหมครับท่าน
‪- ว่าไป ‪- ขอบคุณครับ
‪ก่อนอื่น ขอให้คุณตอบคำถามมาพยางค์เดียว ‪อย่าง "ใช่" นะครับ
‪มิเคล่า แองเจลิก้า เพโทรนี่ ‪เป็นโสเภณีหรือเปล่า
‪ใช่ค่ะ
‪และคุณเป็นส่วนหนึ่งของบริการที่ควบคุมโดย ‪คุณเคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่
‪สามีของคุณนายลินดา โมนาโค
‪ผู้ซึ่งฆ่าตัวตายหลังเกิดเรื่องอื้อฉาวหรือเปล่า
‪ใช่ค่ะ
‪และแองเจลิก้าเคยช่วยคาวัลเลอรี่ ‪บริหารบริการนี้ใช่ไหม
‪เธอเคยช่วยหาผู้หญิง
‪ฉันทำงานเป็นสาวบริการกับแองเจลิก้า ‪เธอถามว่าอยากทำไหม
‪ฉันมองว่าเป็นเกม ฉันรู้แล้วว่าทำผิด
‪ไม่ต้องสงสัยเลย คำถามต่อไป
‪ลูกค้าของคุณกลุ่มใหญ่แค่ไหน
‪ฉันเคยเจอแค่ราวๆ สิบคน ‪พวกที่ต่อมาก็โดนสอบสวน
‪และแองเจลิก้ารู้จักทุกคน ผมเดาว่าเธอเป็นนาย
‪พอได้แล้ว! นายน่าจะละอายบ้างนะ
‪คุณเพโทรนี่ ผมเข้าใจสภาพจิตใจคุณ
‪ถ้าหัวข้อนี้มีผลต่อความอ่อนไหวของคุณ ‪ผมต้องขอให้คุณออกจากห้องนี้
‪เราไปแน่
‪มิเคล่า ตอบด้วยครับ
‪แองเจลิก้าเคยบอกฉันว่ามีลูกค้ากว่า 30 คน
‪บางคนเป็นลูกค้าประจำ บางคน...
‪เรื่องนั้นไม่มีหลักฐาน
‪จากการสืบของอัยการ ‪พบว่ามีลูกค้า 11 คน
‪นั่นคือประเด็นครับท่าน
‪การสืบสวนของอัยการไม่ถี่ถ้วน
‪- ไร้สาระ ‪- เข้าประเด็นที
‪พวกเขาไม่เคยฉายไฟไปที่เรื่องสำคัญ ‪ชาย 30 คน 30 คนเลยนะ
‪ทำไมคุณแดปปอร์โต้ต้องโกหก ‪เรื่องที่เหยื่อบอกเธอเอง
‪แล้วถ้ามีลูกค้าเยอะขนาดนั้น
‪ฆาตกรจะเป็นหนึ่งในนั้นไปไม่ได้เหรอ
‪นั่นคือประเด็นครับท่าน
‪ขอบคุณมาก มิเคล่า ‪ผมรู้ว่ามันยากแค่ไหนสำหรับคุณ
‪หมดคำถามครับ
‪มาซักค้านกันเถอะ อัยการกูเอร์ร่า
‪มันเจ็บปวดที่ต้องรู้
‪ว่าฝ่ายจำเลยพยายามใช้ทุกวิธี ‪เพื่อเบนความสนใจของศาล
‪แองเจลิก้าไม่ใช่นักบุญ เธอไม่ได้สมบูรณ์แบบ ‪นั่นก็จริง
‪แต่มีเราคนไหนสมบูรณ์แบบเหรอคะ ‪และถ้าเธอทำผิด
‪ก็ไม่ได้ทำให้เธอสมควรตาย
‪อัยการ อย่าออกนอกเรื่อง ‪ซักค้านโดยไม่ต้องให้ความเห็น
‪ขอโทษค่ะ
‪มิเคล่า เราเจอกันในช่วงเวลาที่เศร้า
‪เพิ่งมีการฆาตกรรมเกิดขึ้น
‪และคุณเพิ่งถูกเพื่อนร่วมงานฉันสอบถาม
‪ค่ะ ฉันจำได้
‪วันนี้คุณถูกฝ่ายจำเลยเรียกตัวมา
‪ฉันไม่สงสัยเลย ว่าคุณตอบอย่างจริงใจ
‪แต่ฉันเชื่อว่าทนายบาโรนไม่ได้ถามคุณทุกเรื่อง
‪เขาถามแค่สิ่งที่ต้องการ ใช่ เรียกแบบนั้นดีกว่า
‪เอเลน่า กูเอร์ร่าจะซักค้าน
‪- คุณรู้ว่ามันคืออะไรใช่ไหม ‪- ฉันไม่ได้โง่
‪เธอจะอยากให้คุณพูดถึงแองเจลิก้าในแง่ดี ‪และเราจะต้องทำ
‪มาทำให้อุ่นใจกันดีกว่า
‪คุณบอกฉันว่าแองเจลิก้าไม่สบายใจมาก ‪ในช่วงอาทิตย์สุดท้ายของชีวิต
‪"เธอวิตกจริตไปทุกเรื่องมาพักหนึ่ง
‪เธอต้องปล่อยอารมณ์ไปบ้าง" ‪นี่คำพูดคุณใช่ไหมคะ
‪- ใช่ค่ะ ‪- โอเค แล้วแองเจลิก้ากังวลเรื่องอะไร
‪ทำไมเธอวิตกจริต เธอเคยบอกคุณไหม
‪แองเจลิก้ารู้ว่าตัวเองทำผิด
‪เธอบอกว่าอยากหยุด เธอพูดกับฉันไว้ชัด
‪เธอบอกว่าเธอทำลงไป ‪เพราะเคลาดิโอ้ไม่มีเงินของตัวเอง
‪และเธอฝันว่าจะหนีไปกับเขา
‪เธอถึงได้ทำ
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪เราไม่ได้ทำผิดกฎหมายอยู่ใช่ไหม
‪แล้วครั้งหนึ่งเธอบอกฉัน ‪ว่าเธอห่วงความปลอดภัยของตัวเอง
‪ทำไม เธอกลัวใคร
‪เราโกหกเพื่อให้ได้ความจริง
‪แล้วความจริงคืออะไร
‪เรามีผู้ชายคนหนึ่งซึ่งอาจเป็นฆาตกร
‪แต่กฎหมายมันซับซ้อน เราใช้หลักฐานที่มี ‪เอาผิดเขาไม่ได้
‪ทางเดียวคือต้องมีพยานพูดเรื่องเขา
‪- ต่อให้เธอไม่รู้อะไรเรื่องเขาเลย ‪- ฉันอยากได้เงิน
‪- เราจ่ายให้ได้ ‪- โอเค
‪แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ‪คุณต้องพูดบางอย่างในการพิจารณาคดี
‪เมื่ออัยการซักค้านคุณ
‪ฉันต้องพูดอะไร
‪ก่อนอื่นก็พูดชื่อออกมา
‪ฉันว่าเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบตามเธอ...
‪นิโคล่า อะไรสักอย่าง
‪ใคร นิโคล่าเหรอ คุณพูดถึงใครเนี่ย
‪โทเม ใช่แล้ว นิโคล่า โทเม
‪ผู้ชายที่หมกมุ่นกับแองเจลิก้า
‪ฉันว่าเขาเป็นลูกค้านะ เขาตามเธอไปทุกที่
‪แองเจลิก้ากลัวเขามาก
‪ท่านครับ เพื่อความจริงในการพิจารณาคดีนี้
‪ผมขอให้เรียกตัวนิโคล่า โทเม มาเป็นพยาน
‪คำให้การเป็นแค่พยานแวดล้อม
‪ไม่เคยมีการพูดถึงเลย ‪ว่าแองเจลิก้ามีคนคอยตาม
‪นอกจากเบอร์นาร์ดินี่
‪นักสืบเอกชนที่คุณนายโมนาโคจ้าง
‪ตอนฉันถามคุณแดปปอร์โต้ทันทีหลังฆาตกรรม ‪เธอไม่เคย...
‪ไม่เคยพูดชื่อโทเมเลย
‪ใช่ แต่ตอนนี้พูดแล้ว
‪ท่านครับ พยานพูดถึงผู้ชายที่หมกมุ่นกับเหยื่อ
‪ที่กลัวเขามาก
‪ผมเชื่อว่าเป็นการจำเป็น ‪ที่ต้องไต่สวนนายโทเมนี่
‪นายทะเบียน เตรียมหมายเรียก
‪อัยการ
‪- อัยการ ‪- ฉันไม่ค่อยสบายค่ะ ขอโทษ
‪คุณมีคำถามอะไรอีกไหม ‪อยากให้เราพักหรือเปล่า
‪- หรือให้เราจบการไต่สวนได้ ‪- ไม่ค่ะ จบได้เลย
‪ดี จบการพิจารณาคดี
‪จะมีการไต่สวนอีกทีวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ‪ ตอนเก้าโมงครึ่ง
‪ฉันเข้าไปได้ไหม
‪ได้เลยค่ะ
‪คุณทำดีที่สุดแล้ว ฉันรู้
‪วันนี้ยังดีไม่พอ
‪ฉันอยากช่วยคุณ แต่ไม่รู้จะทำยังไง
‪ฉันไม่รู้จักโทเม รู้แค่ว่าเขาเป็นเพื่อนบ้านเรา
‪คุณทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อแองเจลิก้าแล้ว
‪ตั้งแต่แองเจลิก้าตาย ‪คุณเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นกับเรา
‪อย่ายอมแพ้นะ
‪รุจเจโร่ เราหยุดสักแป๊บได้ไหม
‪ได้
‪โมนาโคอยากเจอคุณที่บ้านเขา
‪- ไว้ผมจะไป ‪- คุณสุภาพบุรุษ
‪วิตโทริโอ้ ไว้ผมจะโทรไป
‪มีอะไร
‪คุณดูไม่ค่อยมีความสุข
‪ไม่ นี่เป็นจุดเปลี่ยนที่ดี แต่...
‪ผมไม่ยักจำได้ ‪ว่าแดปปอร์โต้เคยพูดเรื่องไอ้เจ้าโทเมนี่
‪บางทีวันนี้เธออาจเพิ่งนึกได้
‪มีโชคบ้างก็ไม่เลว จริงไหม
‪แน่นอน
‪บราโว่
‪คุณเตรียมเธอมาดีนี่
‪น่าประทับใจที่ทำให้เธอพูดเรื่องโทเม ‪ตอนฉันซักค้านได้
‪นั่นเป็นครั้งที่สองที่คุณกล่าวหา ‪ว่าผมให้พยานโกหก
‪บางทีเรื่องออร์ริโก้ฉันอาจผิด ‪แต่คราวนี้ไม่ใช่แน่
‪ผมขอโทษที่คุณไม่สบาย ‪เห็นชัดว่ายังไม่หาย
‪คุณเป็นคนปล่อยรูปออกมา ใช่ไหม
‪บ้าไปแล้ว
‪คุณกำลังเสี่ยงจะโดนถอนใบอนุญาตทนายแล้วนะ
‪เออๆ
‪ขอโทษที ผมกำลังหลบกูเอร์ร่า
‪- เธอต้องการอะไร ‪- บอกว่าเธอรักผม
‪พวกคุณเหมาะสมกันดีนี่
‪ผมรู้ แต่ผมไม่รักเธอ
‪คอยตามดูผู้ชายที่เธอนอนด้วยไว้ ‪ผมอยากรู้ทุกเรื่อง
‪ผมอยากให้คุณดูความมหัศจรรย์ ‪ดูของสวยงามนี่สิครับ
‪ทำได้ดีใช่ไหมล่ะ
‪ดื่มกาแฟกันไหม
‪ผมทนความเงียบนี่ไม่ไหวแล้ว
‪ถ้ามีอะไรจะบอกผม ก็บอกมาเลย
‪นี่จะเริ่มทำตัวเป็นทางการอีกแล้วเหรอ
‪ผมไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย
‪ขอโทษที่ฉันสงสัยคุณ
‪- ฟรานเชสก้าใช่ไหมล่ะ ‪- ใช่
‪นึกแล้ว เธอเป็นคนเดียว ‪ที่ผมเล่าเรื่องที่ทำพลาดให้ฟัง
‪- แล้วทำไมไม่บอกฉัน ‪- เพราะผมไม่ได้แน่ใจ
‪อันเดรโอลี ฉันต้องการคุณ
‪ผมก็อยู่นี่แล้ว
‪บาโรนเรียกตัวพยานใหม่
‪ชื่อนิโคล่า โทเม ฟังดูคุ้นๆ ไหม
‪นิโคล่า โทเม ไม่เลย
‪ฉันอยากรู้ว่าเขาเป็นใคร ‪แล้วทำไมจู่ๆ ตอนนี้โผล่มา
‪ได้
‪ตกลงยังไง
‪ผมได้งานคืนแล้วเหรอ
‪- ไปทำงานได้แล้ว ไป ‪- ผมไปทำงานนะ ได้เลย
‪เชิญเข้าไปข้างในครับ
‪รุจเจโร่ สบายดีไหม
‪- เหนื่อยๆ หลังการพิจารณาคดีครับ ‪- หมายถึงหลังจากชนะน่ะเหรอ
‪- ผมมากวนคุณหรือเปล่า ‪- เปล่าเลย ไม่ๆ
‪คุณสะสมกุญแจ
‪ผมสะสมความทรงจำ
‪พวกมันดูมีค่ามาก
‪ประตูที่ใช้พวกมันไขสิมีค่า
‪ดูสิ ดอกนี้
‪นี่กุญแจไขบ้านพ่อแม่ หลังที่ผมโตขึ้นมา
‪และดอกนี้...
‪โรงงานแห่งแรกที่ผมเป็นเจ้าของ
‪จดจำรากเหง้าไว้ ไม่ลืมอดีต
‪มันทำให้...
‪หนทางข้างหน้าชัดเจนขึ้น
‪ดูอันนี้สิ
‪นี่จากห้องสมัยเด็กของลินดา
‪เธอเป็นเด็กสดใสร่าเริง มีจินตนาการ
‪เธอบอกว่าอยากเป็นนักสำรวจ
‪แล้วยังไงครับ
‪- เธอโตขึ้น ‪- เหมือนเราทุกคน
‪คุณรู้จักเคลาดิโอ้
‪เธอเปลี่ยนไปเยอะเพื่อเขา
‪เราไม่ควรยอมเสียความเป็นตัวตนเพื่อคนอื่น
‪และเราไม่ควรยอมปล่อยความจริงไป
‪ถึงแม้การหาความจริง ‪ทำให้เราต้องทำผิดกฎบ้าง
‪มาร่าแจ้งคุณ
‪เธอถึงไปอยู่ที่นั่น
‪แล้วอาร์ริโกนี่คิดยังไง
‪อาร์ริโกนี่ไม่รู้เรื่อง สำหรับเขาการไต่สวน ‪เป็นแค่ตำรากับบันทึก
‪คุณคิดว่าคุณกับอาร์ริโกนี่จะไปกันไม่ได้หรือเปล่า
‪มีทนายที่รู้เรื่องกฎหมายดี
‪และทนายที่รู้เรื่องอื่นๆ ทั้งหมดดี
‪และคุณอยากได้เรื่องอื่นๆ ทั้งหมด
‪สำนักงานของผมเองในเมืองใหญ่ๆ ‪นิวยอร์ก ลอนดอน ปารีส
‪ผมเริ่มจากมิลานก่อนก็ได้
‪รับเฉพาะคดีแพ่งหรือคดีอาญาระดับสูง
‪อาชญากรรมที่เลือดไม่ท่วม ‪และได้เงินเพียบ
‪คุณช่วยลูกผมให้พ้นโทษก่อน
‪แล้วผมจะหาทางช่วยให้คุณได้กุญแจดอกแรก
‪- ต้องการอะไรคะ ‪- พ่อเข้าไปได้ไหม
‪- ยังอยากแจ้งเรื่องหนูเหรอ ‪- เปล่า!
‪พ่อคิดถึงเรื่องที่ลูกบอก
‪และพ่อก็ทิ้งให้ลูกต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ ‪ในตอนที่ลูกยังเป็นเด็ก
‪พ่อคิดมาตลอดว่า...
‪ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือเรื่องที่เกี่ยวกับงานพ่อ
‪แม่ของลูกช่วยจัดการเรื่องที่เหลือทั้งหมด ‪แต่พอแม่ตาย
‪พ่อก็รู้ว่าปัญหาที่ใกล้ตัวพ่อที่สุด
‪ไม่ได้ง่ายเลย และพ่อไม่สามารถรับมือได้
‪พ่อเลยหนีไปจมอยู่กับงาน
‪แล้วไงคะ
‪พ่อบอกลูกว่าลูกผิด และก็ยังคิดอย่างนั้น ‪ในฐานะผู้พิพากษา
‪แต่ไม่ว่าลูกจะตัดสินใจยังไง พ่อจะอยู่ข้างลูก
‪พ่อควรบอกลูกตั้งแต่ตอนนั้น แต่พ่อจะบอกตอนนี้
‪เข้ามาสิคะ
‪หลับเหรอ
‪ใช่
‪นี่ ตอนนี้มันดึกแล้ว ให้ฉันนอนที่นี่ได้ไหม
‪ช่างเถอะ
‪ผมแค่ไม่ชิน
‪แต่อยู่เถอะ ผมยินดี
‪ฉันจะแกล้งทำเป็นเชื่อแล้วกัน ‪คุณกล่อมคนเก่งนี่
‪อันเดรโอลี
‪ขอโทษที่โทรมาหาแต่เช้าตรู่
‪ผมอาจจะพบบางอย่างเกี่ยวกับโทเม
‪ผมคิดว่าควรต้องบอกคุณทันที
‪คุณไปรู้มาเมื่อไหร่ เมื่อคืนนี้เหรอ
‪ผมนอนไม่หลับ เป็นมาหลายปีแล้ว
‪ลองทุกทางแล้ว ‪เมียบอกให้ผมไปรับการสะกดจิตด้วย
‪แต่บอกตามตรง ให้ไปหาคนที่...
‪โอเค พอก่อน
‪ขอเวลาฉันแต่งตัวแป๊บนึง คุณอยู่ไหน
‪ผมอยู่ที่บาร์หน้าบ้านคุณนี่แหละ
‪มีแต่ที่นี่ที่ทำอาหารเช้ารสเค็ม
‪ผมความดันเลือดต่ำเลยต้องการเกลือ
‪ฉันไม่รู้ว่าพร้อมจะรู้ข้อมูลพวกนี้ของคุณไหม
‪- อย่างน้อยก็ตอนเช้าตรู่แบบนี้ ‪- หมอบอกว่า
‪- ใส่แค่สามก็พอ... ‪- เดี๋ยวฉันไปแล้ว บาย
‪(วันที่ 20 กุมภาพันธ์ ‪การพิจารณาคดีครั้งที่เก้า)
‪- อาการดีขึ้นหรือยัง ‪- ดี ขอบคุณ
‪ผู้พิจารณาคดีกำลังเข้ามา
‪นั่งลงได้
‪ศาลขอประกาศให้เริ่มการพิจารณาคดีได้
‪ขอเบิกตัวนิโคล่า โทเม ซึ่งถูกเรียกตัว ‪ในการพิจารณาคดีครั้งล่าสุด
‪- คุณโทเม อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสด์ครับ
‪เชิญนั่งได้
‪ทนายบาโรน เริ่มได้เลย
‪คุณโทเม คุณรู้จักแองเจลิก้า เพโทรนี่ไหมครับ
‪ผมเคยเจอเธอสองสามหน ‪เราเป็นเพื่อนบ้านกัน ไม่มีอย่างอื่น
‪ไม่มีอย่างอื่น...
‪และคุณทำงานที่บริการรับจัดเลี้ยง
‪ "อิล มินโทวาโน่ รับจัดเลี้ยงและเตรียมอาหาร"
‪และบริษัทนี้ก็จัดอาหารให้งานเลี้ยง
‪ซึ่งแองเจลิก้า เพโทรนี่ทำงานในคืนที่เธอถูกฆ่า
‪ใช่ครับ
‪คืนนั้นพวกคุณจำกันได้ใช่ไหม เป็นเพื่อนบ้านกันนี่
‪ไม่
‪บางทีพอเจอกันแล้ว คุณอาจบอกว่า
‪ "บังเอิญจัง เรามางานนี้กันทั้งคู่"
‪เราไม่ได้คุยกัน
‪อาจจะเป็นเพราะแองเจลิก้า เพโทรนี่ ‪กลัวคุณและคำขู่ของคุณมั้ง
‪ผมไม่เคยขู่ใคร
‪ผมไม่รู้ว่าทำไมเธอบอกว่าผมขู่ มันไม่จริงเลย
‪รู้ไหมผมคิดยังไง
‪ผมว่าคุณชอบแองเจลิก้า
‪คุณเคยมองเธอออกจากบ้าน
‪และคิดว่า "ถ้าได้ไปเที่ยวกับเธอก็คงดี"
‪แล้วคุณก็ได้รู้ว่าแองเจลิก้าเป็นโสเภณี
‪และคิดว่า "อย่างน้อยถ้าจ่ายเงิน ‪ฉันก็นอนกับเธอได้"
‪ท่านคะ นั่นเป็นแค่ทฤษฎี
‪แองเจลิก้าเคยปฏิเสธคุณไหม
‪- ไม่ครับ ‪- เธอเคยบอกไหมว่าคุณมันขี้แพ้
‪- อะไรกัน ผมไม่ได้ขี้แพ้ ‪- และนั่นคือตอนที่คุณฆ่าเธอ
‪- เพราะคุณไม่ได้เธอ ‪- ผมไม่ได้ฆ่าใคร
‪ทนายบาโรนไม่ได้พบผู้กระทำผิด ‪เขาสร้างขึ้นมา
‪คุณทนาย จุดประสงค์คุณชัดเจน
‪แต่ผมอยากได้ยินคำถาม ไม่ใช่คำให้การ
‪ผมไม่เหมือนคุณกูเอร์ร่า ‪ผมใช้ข้อเท็จจริงที่พิสูจน์ได้
‪คืนนั้นคุณอยู่ที่ไหน อยู่ที่สถานที่จัดงานเลี้ยงไหม
‪- ใช่ ‪- และแองเจลิก้า เพโทรนี่ก็กลัวคุณ
‪อย่างที่มิเคล่า แดปปอร์โต้แจ้ง
‪ไม่เอาน่า บอกความจริงมา ‪กลับมารู้ผิดชอบชั่วดีหน่อย
‪ผมหมดกะ แล้วก็ออกจากงานเร็ว
‪งั้นคุณก็มีเวลาฆ่าเธอ
‪ผมไม่ได้ฆ่าใคร
‪และนี่คือการที่คุณไม่ได้ขู่ ‪แองเจลิก้า เพโทรนี่ใช่ไหม
‪- ท่านคะ โปรดห้ามด้วยค่ะ ‪- ไม่มีปัญหา ผมถามจบแล้ว
‪คุณอยากซักค้านเลยไหม
‪- เฮ่ ‪- ไง
‪ว่ายังไง
‪นี่เป็นรายงานเรื่องคดีบริการเพื่อนเที่ยว ‪รายงานแรก เมื่อปีที่แล้ว
‪เป็นการสอบปากคำ มิเกล แกลลี
‪นักธุรกิจที่อยู่กับคาวัลเลอรี่ ‪กับสาวๆ อีกห้าคน
‪- ในคืนที่เกิดเหตุ ‪- อืม
‪- และนี่คือคนชื่อนิโคล่าที่ถูกกล่าวถึง ‪- โทเมเหรอ
‪ไม่ได้พูดถึงนามสกุล แต่น่าจะเป็นเขา
‪ถ้าคุณอ่านตรงนี้
‪เขาบอกว่าคาวัลเลอรี่บ่นกับเขาตลอด
‪ว่านิโคล่าไม่ยอมเลิกตื้อ
‪คาปูโต้ไม่ลงรายละเอียด เขาสนใจแค่อยากรู้
‪ว่าลูกค้าเป็นใคร
‪โอเค งั้นไปคุยกับแกลลี
‪ใช่ ไปเลยไหม
‪- ไปสิ เอาขนมปังไปด้วยนะ ไปเถอะ ‪- ได้
‪คุณโทเม คุณอยากบอกเราไหม ‪ว่าคุณอยู่ที่ไหนในคืนที่เกิดเหตุ
‪ผมบอกไปแล้ว
‪ไม่ คุณบอกว่าคุณเลิกกะแล้วกลับบ้าน ‪แต่คุณไปไหน
‪เห็นหน้าจอด้านหลังคุณไหม
‪คุณคือจุดสีแดงตรงนั้น ห้านาทีก่อนเที่ยงคืน
‪เวลาที่แองเจลิก้า เพโทรนี่ ‪ออกไปที่สวนของพาลาสโซ่ เต
‪อีกหนึ่งนาทีต่อมา คุณเคลื่อนที่ ‪และเข้าไปในจุดรับสัญญาณ
‪นอกเขตพื้นที่ของพาลาสโซ่ เต แล้วคุณก็ปิดมือถือ
‪คุณไปไหนคะ
‪ผมจำไม่ได้ อาจจะกลับบ้านมั้ง ถามแม่ผมสิ
‪ท่านครับ มีช่วงเวลาหลายนาที
‪ที่ระหว่างนั้นโทเมสามารถกลับไป
‪ฆาตกรรมได้ง่ายๆ โทรศัพท์ก็ปิดอยู่
‪หรือเขาอาจจะไปหาเคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่
‪คุณเคยเจอสามีของจำเลยไหมคะ
‪อรุณสวัสดิ์
‪มิเกล แกลลีอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ
‪- คุณต้องการอะไร ‪- ฉันชื่อเอเลน่า กูเอร์ร่า
‪ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร
‪ฉันไม่อยากทำให้คุณเสียเวลา ‪แต่ฉันต้องการรู้
‪ว่าคุณเคยได้ยินชื่อนิโคล่า โทเมบ้างไหม
‪ผมบอกทุกอย่างที่รู้ไปเมื่อปีที่แล้ว
‪เราไม่ได้จะมาสร้างปัญหาให้คุณ
‪ขอเข้าไปได้ไหมคะ
‪คาวัลเลอรี่บอกผมว่ามีเด็กมากวนเขา
‪หมายความว่ายังไง
‪มีคนพยายามแบล็กเมลเขา
‪ผมจำได้แค่ว่าคืนที่เด็กผู้หญิงโดนฆ่า
‪เคลาดิโอ้ต้องคุยกับเขาจนดึก ‪เพื่อทำข้อตกลง
‪คุณเห็นหน้าเขาไหม
‪เขานั่งรถมาถึงตอนที่ผมกำลังจะกลับ
‪ไม่ใช่รถสิ เป็นรถตู้
‪รถตู้สีขาว
‪คุณกำลังเสี่ยงจะโดนข้อหาฆาตกรรม
‪ต้องการแบบนี้จริงๆ เหรอคะ
‪ผมรักแองเจลิก้า
‪ผมไม่มีวันฆ่าเธอ
‪วันหนึ่ง ผมตัดสินใจจะบอกเธอ แต่...
‪ "แต่" อะไร
‪แม่บอกว่าอย่าไปยุ่งกับเธอ
‪คนแบบเธอไม่มีวันคบกับคนแบบผม
‪แล้วเกิดอะไรขึ้น
‪แม่พูดถูก
‪ช่วยอธิบายให้ดีกว่านี้ด้วยค่ะ
‪ผมพยายาม... แต่เธอไม่ต้องการผม
‪แล้วคุณทำยังไง
‪ผมเริ่มตามเธอ
‪ทำไม
‪ผมเลิกคิดถึงเธอไม่ได้
‪ผมเลยรู้ว่าเธอทำอะไร
‪หมายถึงขายบริการเหรอคะ
‪- ครับ ‪- แล้วคุณทำยังไง
‪ผมรู้ว่าเคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่ คุมเด็กสาวพวกนี้ ‪ผมเลยไปหาเขา
‪ทำไม
‪เพื่อให้เขาชดใช้
‪เขาทำให้แองเจลิก้าต้องมาขายตัว ‪และเขาก็หาเงินจากเธอ
‪- ผมเองก็อยากหาเงินเหมือนกัน ‪- คุณเลยแบล็กเมลเขาเหรอ
‪- ผมขอเงินเขา ‪- คุณแบล็กเมลเขา
‪- ครับ ‪- บอกฉันหน่อย
‪เพื่อให้คาวัลเลอรี่ชดใช้ ‪ที่ทำให้แองเจลิก้าที่รักของคุณ
‪ต้องมาเป็นหญิงขายบริการ...
‪คุณคือคนปล่อยข่าวเรื่องบริการเพื่อนเที่ยว ‪ลงในอินเทอร์เน็ตหรือเปล่า
‪ใช่
‪และคุณรู้ไหมว่าคาวัลเลอรี่ฆ่าตัวตาย
‪หลังจากมีการปล่อยข่าวนั่นออกมา
‪ผมรู้
‪แล้วคืนวันที่สามมีนาคม คุณไปหาเขา
‪ในเวีย ปารินี่ ถนนสาย 40 ‪ในโรงแรมที่มีหญิงบริการห้าคน
‪เคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่ ‪และมิเกล แกลลี ก็ได้...
‪- เราไม่มีข้อมูลนี้ ‪- ตามที่มีการยืนยันในคำให้การ
‪- ของคุณแกลลีเอง... ‪- ท่านครับ แบบนี้ไม่ได้
‪คุณกูเอร์ร่ากำลังซักถาม
‪โดยใช้ข้อมูลที่ฝ่ายจำเลยไม่มี
‪มีสิคะ
‪เราแฟกซ์ไปที่สำนักงานทนายจำเลย ‪เดี๋ยวไว้ฉันจะให้ดูหลักฐานการส่ง
‪คุณไปที่นั่น ‪ไปที่โรงเแรมที่จัด "ซัวเร" กันอยู่
‪เรียกแบบนั้นแล้วกัน
‪ครับ
‪ผมบอกคาวัลเลอรี่ว่าถ้าเขาไม่จ่าย ‪ผมจะทำลายชีวิตเขา
‪และคุณไม่เคยกลับไปที่พาลาสโซ่ เต
‪ไม่ ผมจะกลับไปทำไม
‪หมดคำถามค่ะ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยไหม คุณโทเม
‪ผมขอโทษ
‪เรื่องอะไร
‪เพราะผมไม่ได้บอกคุณว่าเห็นอะไรในคืนนั้น ‪ตอนที่ผมออกมา
‪แองเจลิก้า เธออยู่ไหน
‪ล้อเล่นหรือเปล่า
‪ผมได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง ‪เลยหันกลับไป และ...
‪มีผู้ชายใส่ชุดสีดำอยู่บนมอเตอร์ไซค์ และ...
‪เขารับโทรศัพท์แล้วบอกว่า ‪ "แองเจลิก้า เธออยู่ไหน"
‪- มานี่เลย นังบ้า ‪- แกต้องการอะไร
‪แน่ใจเหรอ
‪ครับ
‪- ไง ‪- เฮ่
‪วันนี้ไม่เป็นไปอย่างที่เราหวังนะ
‪แต่อย่างน้อยเราก็รู้
‪ว่ามีคนอื่นรอแองเจลิก้าอยู่นอกงานเลี้ยง
‪ใช่
‪พูดสั้นๆ ว่า
‪- ทุกอย่างยังเรียบร้อยดี ‪- ฉันไม่ห่วงหรอก
‪จริงเหรอ
‪ใช่ เพราะฉันรู้ว่าคุณเชื่อฉัน
‪แต่ มีอะไร
‪อาหารค่ำนั่น...
‪ตั้งแต่คุณทำให้ฉันนึกถึง ‪ฉันก็อดคิดไม่ได้
‪ว่าเรื่องต่างๆ มันจะเป็นยังไง ‪ถ้าคุณอยู่ข้างๆ ฉัน
‪สัญญากับฉันอย่างหนึ่งได้ไหม
‪อะไร
‪พาฉันไปทานมื้อค่ำที
‪ถ้าฉันได้รับการปล่อยตัว
‪ตกลง
‪ผมรอแทบไม่ไหวแล้ว
‪สัญญานะ
‪ผมสัญญา
‪อรุณสวัสดิ์
‪- ผมหาคุณมาทั้งวันเลย ‪- คิดถึงผมเหรอ
‪ผมต้องคุยกับคุณ มาเจอกันตอนนี้หน่อย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- คุยกันต่อหน้าดีกว่า
‪- เป็นที่ที่โรแมนติกดีนะ ‪- ดูสิ
‪บันทึกการไปที่ซานตากาตารีนา แล้วไง
‪สิบแปดปีก่อน ดูสิว่าใครไปที่นั่น
‪แลนโซนี่ พ่อแท้ๆ
‪แล้วเอเลน่ามาเกี่ยวอะไรกับพ่อแท้ๆ ‪ของแองเจลิก้า
‪พวกเขาเจอกันตอนสืบสวนเหรอ
‪- ก็อาจจะ ใช่ ‪- เธอบ้าหรือเปล่า
‪ทำไมต้องเสี่ยงแบบนั้น
‪ทำไมไม่รอให้การพิจารณาคดีจบ
‪เพราะความรักมันประหลาด หรือไม่ก็... ดูสิ
‪ไม่เคยมีระบุชื่อแม่ ในนี้ก็ไม่มี
‪เราไปที่บ้านเด็กกำพร้าตอนสืบสวนแรกๆ
‪- จำได้ไหมว่าเราไปคุยกับแม่ชี ‪- ใช่
‪เธอบอกว่าเธอไม่เจอเอกสารข้อมูล ‪เรื่องแองเจลิก้าเลย
‪บางทีอาจจะมีคนอยากให้มันหายไป
‪แต่ไม่ได้พยายามมากพอ
‪- เอเลน่า ‪- ว่าไง
‪ขอโทษที ถ้าคุณไม่ต้องการอะไรแล้ว ‪ผมจะกลับก่อน
‪ค่ะ ไปเถอะ อันเดรโอลี ไว้เจอกันพรุ่งนี้
‪ไม่ พรุ่งนี้วันเสาร์
‪ขอให้มีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪เยี่ยม!
‪วันนี้คุณทำได้ดีมากตอนพิจารณาคดี
‪- ค่ะ ฉันไม่คิดอย่างนั้น ‪- ไม่จริงเลย
‪คุณอดกลั้นต่อแรงปะทะได้ดีมาก
‪โทเมไม่ใช่คนฆ่า แต่เขาบอกว่าเห็นผู้ชายที่นั่น
‪เรายังมีปัญหาอยู่
‪ไม่ต้องห่วง เราต้องทำได้ ทีนี้ฟังผมนะ ‪คุณเองก็กลับบ้านไปเถอะ
‪พักผ่อนเสียบ้าง
‪- ฮัลโหล ‪- เอเลน่า กูเอร์ร่าหรือเปล่าครับ
‪ใช่ค่ะ นั่นใคร
‪ผมชื่ออัลแบร์โต้ กันฟอร่า ‪ผมเป็นทนายของสามีคุณ
‪จิโอวานนี่ อยากให้การแยกทาง
‪ดำเนินการผ่านทนาย คุณได้ชื่อทนายหรือยังครับ
‪ยังค่ะ ฉันยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
‪โอเค งั้นจัดการด้วยนะครับ ไว้เราคุยกันใหม่
‪- ได้ค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪ขอบคุณเช่นกัน
‪เศษเหล็กสวยดีนี่ จะเปลี่ยนเมื่อไหร่
‪เคยคิดบ้างไหม เดี๋ยวมันก็พังแล้ว
‪ผู้พิพากษาจะยังคงผ่านมาแล้วผ่านไป
‪ทนายต้องรีบ เพราะพวกเขาไปขึ้นศาลช้า
‪เฟืองมันต้องหมุนไปตลอดกาล
‪คุณต้องการอะไร
‪นอนด้วยกันไหมล่ะ
‪ผมล้อเล่น ไม่เอาน่า ผมมาอย่างสันตินะ
‪ผมเลี้ยงเหล้าเอาไหม
‪- ตกลงยังไง ‪- คุณยังไม่แน่ใจ
‪หมายความว่ายังไง
‪ผมดูคุณตอนซักค้านโทเม
‪ผมว่าคุณเริ่มคิดว่าไม่ใช่ลินดา
‪ฝันไปเถอะ
‪น่า รับมาเถอะ ไม่งั้นคุณคงไม่มาที่นี่
‪ก็เว้นแต่คุณจะยอมรับว่าทำอะไรกับโทเม
‪ไม่รู้ทำยังไง แต่คุณรู้ว่าเขาเกี่ยวข้อง
‪คุณเลยไปเตี๊ยมข้อมูลกับเด็กแดปปอร์โตนั่น ‪และทำให้เขาต้องมาขึ้นศาล
‪หวังว่าเขาจะสารภาพ แต่ดันไม่มีโชค
‪บราโว่
‪แน่นอน ถ้าผมมีแผนที่การใช้โทรศัพท์มือถือ ‪และเอกสาร...
‪ผมดูแล้ว คุณไม่ได้แฟกซ์ไป
‪คุณอยากจะทำยังไง
‪- ไม่มีอะไร ผมเข้าใจแล้ว ‪- หลังจากสิ่งที่คุณทำกับฟรานเชสก้า
‪ฉันรู้หมด ฉันพิสูจน์ไม่ได้ ‪แต่ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในศาลใช่ไหม
‪เธอบอกข้อเท็จจริง ‪และผมเอามาใช้หักล้างคำพูดของคุณ
‪มันเป็นส่วนหนึ่งของเกม
‪คุณมองการพิจารณาคดีนี้แบบนี้เองเหรอ ‪เกมเนี่ยนะ
‪คุณคือคนที่ทำให้ทุกอย่างมันจริงจังเกินไป
‪แองเจลิก้าตาย ฉันจริงจังกับเรื่องเด็กที่ตาย
‪คุณเรียกชื่อต้นเธอบ่อยขึ้นนะ
‪เธอไม่ใช่แค่แองเจลิก้า เพโทรนี่ ‪แค่แองเจลิก้า
‪ว่าแต่ คุณเองก็เก่งเหมือนกันนะ รู้ไหม
‪ที่ล่อลวง ทำให้ศาลและพยานสันสน
‪ฉันไม่เคยเข้าใจ ‪วิธีที่ทนายอย่างพวกคุณทำงานเลย
‪คุณหยิบเอาข้อเท็จจริงมาบิดเบือน
‪แล้วก็เอามาเสนอในศาล ‪เพื่อทำให้เกิดความกังขา
‪คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าลินดาบริสุทธิ์
‪หรือมันง่ายที่จะคิดแบบนั้น
‪งานของคุณก็ไม่ได้ต่างจากผมนัก
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่ คุณก็ทำเหมือนกัน
‪คุณหยิบเอาข้อเท็จจริงมาใช้
‪และหวังจะส่งคนไปติดคุกตลอดชีวิต
‪และทางเดียวที่จะรู้ได้ว่าที่จริงแล้วเกิดอะไรขึ้น
‪ก็คือต้องย้อนเวลากลับไป ‪แต่มันเป็นไปไม่ได้
‪นี่คือความแตกต่างของเรา
‪- คุณแค่แกล้งทำเป็นว่าไม่ใช่แบบนั้น ‪- คุณมีปัญหากับฉัน
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อแม่คุณ ‪ฉันเสียใจด้วย
‪แต่จะเอาความโกรธมาลงกับ ‪ระบบศาลทั้งหมดไม่ได้
‪ผมไม่ได้โกรธแล้วล่ะ
‪คุณเป็นอัยการ ผมเป็นทนาย
‪เศษเหล็กนั่นเป็นรถของแม่ฉัน
‪ฉันถึงไม่เคยเปลี่ยน
‪คำบรรยายโดย ณทิตา เกิดแก้ว